مدرس : دکتر بهنوش بهزادی فرد
برای اطلاعات بیشتر همین حالا با ما تماس بگیرید☘️
گاهی فقط یک جمله کافی است.
حرفی که همسرتان می‌زند، رفتاری که انتظارش را نداشتید یا بی‌توجهی‌ای که شاید برای او مسئله مهمی نباشد، اما شما را ناراحت می‌کند.
بعد چه اتفاقی می‌افتد؟
ساکت می‌شوید.
کمتر حرف می‌زنید.
منتظر می‌مانید خودش متوجه شود چه اتفاقی افتاده.
و وقتی می‌پرسد «چیزی شده؟» شاید جواب بدهید:
«نه، چیزی نیست.»
در حالی که اتفاقاً خیلی چیزها هست.
گاهی قهر از خودِ اختلاف آسیب‌زننده‌تر می‌شود؛ چون به جای اینکه دو نفر درباره مسئله اصلی صحبت کنند، وارد بازی حدس زدن، سکوت، فاصله گرفتن و منتظر ماندن برای واکنش دیگری می‌شوند.
پس وقتی از همسرمان ناراحتیم، چطور رفتار کنیم که نه خودمان را نادیده بگیریم و نه رابطه را وارد جنگ کنیم؟
اولین واکنش همیشه بهترین واکنش نیست.
وقتی عصبانی هستیم، ممکن است حرفی بزنیم که چند ساعت بعد از گفتنش پشیمان شویم. از طرف دیگر، فرو خوردن دائمی ناراحتی هم راه‌حل سالمی نیست.
گاهی بهتر است کمی زمان بدهیم تا شدت هیجان کمتر شود و بعد درباره مسئله صحبت کنیم.
اما یک تفاوت مهم وجود دارد:
آرام شدن با قهر کردن یکی نیست.
می‌توانید بگویید:
«الان خیلی ناراحتم و فکر می‌کنم اگر ادامه بدیم دعوامون بیشتر می‌شه. یکم زمان می‌خوام، بعد درباره‌ش صحبت کنیم.»
در این حالت، طرف مقابل نمی‌ماند که حدس بزند چرا ناگهان ارتباط قطع شده است.
وقتی ناراحتیم، ممکن است ناخودآگاه بخواهیم طرف مقابل هم کمی از ناراحتی ما را تجربه کند.
جواب ندادن عمدی، کنایه زدن، تهدید به جدایی، تحقیر، مطرح کردن اشتباهات گذشته یا استفاده از سکوت برای تنبیه طرف مقابل معمولاً مسئله اصلی را حل نمی‌کند.
حتی ممکن است موضوعی که با یک گفت‌وگو قابل حل بود تبدیل به یک بحران بزرگ‌تر شود.
اگر هدف ما بهتر شدن رابطه است، رفتارمان هنگام ناراحتی هم باید در همان مسیر باشد.
قرار نیست برای اینکه حرفمان شنیده شود، طرف مقابل را مجازات کنیم.
بستگی دارد چرا سکوت می‌کنیم.
گاهی سکوت یعنی:
«الان خیلی عصبانی‌ام و نمی‌خوام حرفی بزنم که بعداً پشیمون بشم.»
این فاصله کوتاه می‌تواند مفید باشد.
اما گاهی سکوت یعنی:
«تا وقتی خودت نفهمی چه اشتباهی کردی، باهات حرف نمی‌زنم.»
اینجا سکوت تبدیل به ابزاری برای فشار آوردن به طرف مقابل می‌شود.
بنابراین مسئله فقط سکوت کردن نیست؛ هدف و نحوه استفاده از سکوت اهمیت دارد.
یکی از دام‌های رایج در رابطه این است که انتظار داشته باشیم طرف مقابل بدون اینکه چیزی بگوییم، دقیقاً متوجه احساس ما شود.
ممکن است با خودمان بگوییم:
«اگر من براش مهم بودم خودش می‌فهمید.»
اما حتی در نزدیک‌ترین رابطه‌ها هم آدم‌ها ذهن یکدیگر را نمی‌خوانند.
گاهی چیزی که برای شما کاملاً واضح است، برای طرف مقابل اصلاً واضح نیست.
به جای امتحان کردن میزان علاقه او، می‌توانید درباره اتفاق مشخص صحبت کنید:
«وقتی اون حرف رو جلوی بقیه زدی، ناراحت شدم.»
این جمله بسیار روشن‌تر از چند ساعت سکوت و منتظر ماندن برای کشف علت ناراحتی است.
تفاوت زیادی بین بیان ناراحتی و حمله کردن وجود دارد.
مثلاً:
«تو همیشه فقط به فکر خودتی.»
با:
«وقتی بدون هماهنگی تصمیم می‌گیری، احساس می‌کنم نظر من توی تصمیم‌هامون دیده نمی‌شه.»
یک معنی ندارند.
در جمله اول، شخصیت طرف مقابل زیر سؤال رفته است.
در جمله دوم درباره یک رفتار مشخص و احساس خودمان صحبت کرده‌ایم.
هرچه کمتر از عبارت‌هایی مثل «تو همیشه…» و «تو هیچ‌وقت…» استفاده کنیم، احتمال اینکه گفت‌وگو تبدیل به دفاع و حمله شود کمتر می‌شود.
خیر.
پیش‌قدم شدن برای گفت‌وگو به معنی مقصر بودن، ضعیف بودن یا کوتاه آمدن نیست.
همان‌طور که منتظر ماندن برای اینکه «این بار حتماً او باید بیاید» هم الزاماً نشانه عزت‌نفس نیست.
سؤال مهم‌تر این است:
الان چه رفتاری به حل مسئله کمک می‌کند؟
گاهی شما گفت‌وگو را شروع می‌کنید و گاهی طرف مقابل.
رابطه سالم مسابقه‌ای نیست که ببینیم چه کسی بیشتر مقاومت می‌کند.
حفظ عزت‌نفس با سرد بودن یا بی‌تفاوت نشان دادن خودمان یکی نیست.
می‌توانیم کسی را دوست داشته باشیم، برای حفظ رابطه تلاش کنیم و در عین حال مرزهای خودمان را هم حفظ کنیم.
عزت‌نفس یعنی برای آشتی مجبور نباشیم تحقیر را بپذیریم، احساسات خودمان را انکار کنیم یا از خواسته‌های منطقی‌مان صرف‌نظر کنیم.
در عین حال، عزت‌نفس به این معنی هم نیست که هر بار ناراحت شدیم بگوییم:
«من همینم که هستم؛ اگر نمی‌تونه تحمل کنه مشکل خودشه.»
یک رابطه سالم به احترام دوطرفه نیاز دارد.
موضوع دعواها ممکن است تغییر کند، اما سناریو تقریباً همان باشد.
شما ناراحت می‌شوید و سکوت می‌کنید.
او متوجه دلیل ناراحتی نمی‌شود و فاصله می‌گیرد.
شما فاصله گرفتن او را نشانه بی‌تفاوتی می‌بینید و بیشتر ناراحت می‌شوید.
او هم احساس می‌کند هر کاری انجام دهد باز اشتباه است.
چند ساعت یا چند روز بعد آشتی می‌کنید.
اما هیچ‌کس درباره اتفاق اصلی صحبت نمی‌کند.
مدتی بعد دوباره همان چرخه تکرار می‌شود.
گاهی چیزی که باید تغییر کند فقط موضوع آخرین دعوا نیست؛ الگوی ارتباطی دو نفر است.
اگر منظور از «سیاست زنانه» ترفندهایی برای کنترل مرد، حسادت‌برانگیزی، قهر حساب‌شده یا بازی دادن طرف مقابل باشد، چنین رفتارهایی ممکن است در کوتاه‌مدت واکنش ایجاد کنند، اما لزوماً رابطه سالم‌تری نمی‌سازند.
سیاست در یک رابطه سالم می‌تواند معنای دیگری داشته باشد:
اینکه بدانیم چه زمانی صحبت کنیم، چگونه خواسته‌مان را بیان کنیم، کجا کوتاه بیاییم و کجا مرز داشته باشیم.
گاهی قدرت یک زن در رابطه نه در کنترل کردن طرف مقابل، بلکه در این است که احساسات خودش را بشناسد و بتواند بدون بازی روانی آن‌ها را بیان کند.
پذیرش یکی از موضوعات مهم در زندگی دونفره است، اما پذیرش با تحمل هر رفتاری فرق دارد.
هیچ دو انسانی کاملاً شبیه یکدیگر نیستند.
ممکن است همسر شما بعضی ویژگی‌هایی را داشته باشد که مطابق میل شما نیست، همان‌طور که شما نیز ویژگی‌هایی دارید که احتمالاً او ترجیح می‌داد متفاوت باشند.
اگر تمام انرژی رابطه صرف تغییر دادن طرف مقابل شود، زندگی مشترک می‌تواند تبدیل به پروژه‌ای دائمی برای اصلاح یکدیگر شود.
اما پذیرش هم حد دارد.
تفاوت‌های شخصیتی را می‌توان پذیرفت؛ رفتار آسیب‌زننده را نباید به اسم پذیرش توجیه کرد.
تعهد مفهوم گسترده‌تری دارد.
تعهد یعنی وقتی رابطه با اختلاف یا دوره‌ای سخت روبه‌رو می‌شود، به جای اینکه هر بار اصل رابطه را تهدید کنیم، برای حل مسئله تلاش کنیم.
جمله‌هایی مثل:
«پس بهتره جدا بشیم.»
«دیگه نمی‌خوام ببینمت.»
اگر در هر اختلافی به‌عنوان ابزار فشار استفاده شوند، می‌توانند احساس امنیت رابطه را کاهش دهند.
تعهد یعنی بتوانیم از رابطه مراقبت کنیم، بدون اینکه خودمان را در آن گم کنیم.
نه.
گاهی کوتاه آمدن نشانه انعطاف است و گاهی نتیجه ترس از ناراحت شدن طرف مقابل.
اگر همیشه یک نفر خواسته‌هایش را کنار بگذارد تا رابطه آرام بماند، ممکن است آرامش ظاهری وجود داشته باشد اما در درون او ناراحتی و خشم جمع شود.
یک سؤال مهم این است:
من این بار از روی انتخاب کوتاه می‌آیم یا از ترس واکنش طرف مقابل؟
این دو کاملاً با هم متفاوت‌اند.
کیفیت یک رابطه فقط در زمان دعوا مشخص نمی‌شود.
نوع گفت‌وگوهای روزمره، شیوه بیان نیازها، پذیرش تفاوت‌ها، مرزبندی، صمیمیت و تعهد همگی در کیفیت رابطه نقش دارند.
گاهی آن‌قدر روی رفتار طرف مقابل تمرکز می‌کنیم که یک سؤال مهم را فراموش می‌کنیم:
من در این رابطه چگونه حضور دارم؟
آیا خواسته‌هایم را واضح بیان می‌کنم؟
آیا وقتی ناراحتم، انتظار دارم طرف مقابل ذهنم را بخواند؟
آیا برای حفظ رابطه از خودم می‌گذرم؟
یا برعکس، هر تفاوتی را نشانه بی‌علاقگی می‌بینم؟
شناخت پاسخ این سؤال‌ها می‌تواند نگاه ما را به رابطه تغییر دهد.
گاهی برای بهتر شدن رابطه، اولین واکنش ما این است که بپرسیم:
«چطور همسرم را تغییر بدهم؟»
اما شاید همیشه سؤال درستی نباشد.
در کارگاه «هنر زن بودن» با دکتر بهنوش بهزادی‌فرد موضوعاتی مانند شناخت بهتر خود در رابطه، پذیرش طرف مقابل، تعهد و شیوه حضور زن در رابطه مورد توجه قرار می‌گیرند.
هدف این نیست که مجموعه‌ای از ترفندها برای کنترل همسر یاد بگیریم.
هدف این است که زن بتواند در رابطه هم خودش را بهتر بشناسد، هم طرف مقابل را واقع‌بینانه‌تر ببیند و هم رابطه‌ای آگاهانه‌تر بسازد.
آشتی فقط این نیست که دوباره با یکدیگر حرف بزنیم و وانمود کنیم اتفاقی نیفتاده است.
اگر علت اصلی اختلاف بررسی نشود، احتمال دارد همان مسئله دوباره برگردد.
بعد از آرام شدن شرایط می‌توان درباره سه موضوع صحبت کرد:
چه چیزی باعث ناراحتی شد؟
هرکدام از ما چه واکنشی نشان دادیم؟
دفعه بعد چگونه می‌توانیم متفاوت رفتار کنیم؟
این گفت‌وگو کمک می‌کند هر اختلاف فقط تمام نشود؛ چیزی هم به رابطه یاد بدهد.
گاهی رابطه بهتر از جایی شروع می‌شود که به جای پرسیدن:
«چطور کاری کنم او آن‌طور که من می‌خواهم رفتار کند؟»
از خودمان بپرسیم:
«من چطور می‌توانم در این رابطه هم خودم باشم، هم دیگری را ببینم و هم از چیزی که بین ما ساخته شده مراقبت کنم؟»
این دوره به‌صورت آفلاین و از پیش ضبط‌شده در اختیار شما قرار می‌گیرد؛ بنابراین نیازی به حضور در مرکز یا آنلاین بودن در ساعت و روز مشخصی ندارید و می‌توانید هر زمان که برایتان مناسب است، آموزش‌ها را مشاهده کنید.
یکی از مهم‌ترین مزیت‌های دوره آفلاین این است که یادگیری با برنامه شما هماهنگ می‌شود، نه شما با برنامه کلاس. می‌توانید هر زمان که فرصت و تمرکز بیشتری دارید آموزش را مشاهده کنید، در قسمت‌های مهم توقف کنید و بخش‌هایی را که نیاز دارید دوباره ببینید.
این شیوه مخصوصاً برای افرادی مناسب است که به دلیل مشغله کاری یا برنامه روزانه نمی‌توانند خودشان را به زمان مشخص یک کلاس آنلاین یا حضوری برسانند.
مزایای دوره آفلاین:
به این ترتیب، محتوای آموزشی دوره همیشه در دسترس شماست و می‌توانید بدون عجله و متناسب با برنامه خودتان آن را دنبال کنید.
برای تهیه دوره کافی است با شماره‌های 02122904507 یا 02122904508 تماس بگیرید و نام دوره موردنظر خود را اعلام کنید.
پس از ثبت خرید، یک لایسنس اختصاصی برای شما صادر می‌شود. این لایسنس به انتخاب شما از طریق یکی از اپلیکیشن‌های ارتباطی برایتان ارسال خواهد شد.
سپس کافی است SpotPlayer (اسپات پلیر) را روی دستگاه خود نصب کنید و لایسنس دریافتی را داخل آن وارد کنید. پس از فعال‌سازی، محتوای آموزشی دوره در اختیار شما قرار می‌گیرد و می‌توانید مشاهده دوره را شروع کنید.
بعد از خرید دوره، یک لایسنس اختصاصی برای شما ارسال می‌شود که با استفاده از آن می‌توانید به محتوای آموزشی دوره دسترسی داشته باشید. نحوه فعال‌سازی لایسنس در اندروید، ویندوز و آیفون کمی متفاوت است؛ به همین دلیل در ادامه، مراحل استفاده از SpotPlayer در هر دستگاه را به‌صورت جداگانه و قدم‌به‌قدم توضیح داده‌ایم.
اگر گوشی یا تبلت اندرویدی دارید:
۱. نصب SpotPlayer
نسخه اندروید اسپات پلیر را دانلود و روی گوشی یا تبلت خود نصب کنید.
۲. کپی کردن لایسنس
لایسنس دوره‌ای که پس از خرید برای شما ارسال شده است را به‌طور کامل کپی کنید.
۳. وارد کردن لایسنس
SpotPlayer را باز کنید و از بخش مربوط به افزودن دوره / ثبت لایسنس، لایسنس دریافتی را وارد کنید.
۴. شروع آموزش
بعد از تأیید لایسنس، دوره به برنامه اضافه می‌شود و می‌توانید جلسات آموزشی را مشاهده کنید.
اگر قصد دارید دوره را با کامپیوتر یا لپ‌تاپ مشاهده کنید:
۱. نصب نسخه ویندوز
نسخه ویندوز SpotPlayer را دانلود و روی سیستم خود نصب کنید.
۲. کپی لایسنس دوره
کدی که پس از خرید دوره برای شما ارسال شده است را کپی کنید.
۳. فعال‌سازی دوره
SpotPlayer را اجرا کرده و لایسنس را در قسمت مربوط به ثبت یا افزودن دوره وارد کنید.
۴. دسترسی به جلسات
پس از فعال‌سازی، دوره در SpotPlayer نمایش داده می‌شود و می‌توانید آموزش را شروع کنید.
اگر از iPhone یا iPad استفاده می‌کنید، می‌توانید از نسخه وب SpotPlayer استفاده کنید:
۱. مرورگر Safari را باز کنید
حتماً از نسخه به‌روز Safari استفاده کنید.
۲. وارد نسخه وب SpotPlayer شوید
صفحه SpotPlayer را در Safari باز کنید:
۳. SpotPlayer را به صفحه اصلی اضافه کنید
در Safari روی دکمه Share (اشتراک‌گذاری) بزنید و سپس گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید. با این کار آیکن SpotPlayer به صفحه اصلی آیفون شما اضافه می‌شود
۴. لایسنس دوره را وارد کنید
حالا SpotPlayer را از آیکنی که روی Home Screen ایجاد شده باز کنید و لایسنس دریافتی دوره را در قسمت مربوطه وارد کنید.
۵. مشاهده دوره را شروع کنید
بعد از تأیید لایسنس، دوره برای شما فعال می‌شود و می‌توانید جلسات آموزشی را مشاهده کنید.
لایسنسی که برای شما ارسال می‌شود کلید دسترسی به محتوای دوره است. آن را نزد خود نگه دارید و در اختیار دیگران قرار ندهید.
شما به سایت رسمی ثبت‌نام هدایت می‌شوید. لطفاً مراحل ثبت نام و پرداخت را در سایت رسمی کارگاه ها تکمیل نمایید.
توجه فرمایید پس از ثبت نام جهت هماهنگی های لازم با شما نیک اندیش گرامی تماس حاصل خواهد شد.
